48539

Culture jamming (polskie odpowiedniki to „zagłuszanie fal kultury” azali “zagłuszanie kultury”) – indywidualistyczna powierzchowność odwrotu od wszelkich form mentalności stadnej – włączając w to wszelkie ruchy kulturowe, polityczne azali społeczne. Z definicji culture jamming nie jest wtedy traktowane w charakterze poruszenie. Widziadło culture jamming z trudem zdefiniowiać zarówno w odniesieniu do jakiegoś specyficznego politycznego stanowiska azali przekazu, kiedy i w odniesieniu do stanowiska azaliż przekazu kulturowego. Za komunalny wątek łączący różnorodne zjawiska culture jamming potwierdzić jest dozwolone wola wyśmiania azali zażartowania z homogenicznej natury kultury popularnej, często z użyciem niekonwencjonalnych form komunikacji azaliż interwencji w publiczne wydarzenia zaś w zaaprobowany mowa (geurilla communication).

Culture jamming przypuszczalnie być zdefiniowane ja ożywienie artystyczny, chociaż również taka określenie nie obejmuje całego wachlarz działań określanym tym terminem. Culture jamming charakteryzowane jest często jak stan działalności publicznej będącej w opozycji do komercjalizmu zaś wszelkiej idei kreowania kultury korporacyjnej . Powyższa określenie jest aczkolwiek również za wąska, by osaczyć wszystkie działania określane w charakterze culture jamming (określenie ta z większym natężeniem pasuje do zjawiska określanego jak subvertizing).

Culture jamming od czasu do czasu wymaga transformacji mass mediów, by ich własnymi środkami komunikacji w sardoniczny czy też groteskowy droga skomentować podejście ich działania.

Do celów culture jammingu przelecieć można:

• “Dobry uciecha” (i zachęcanie do tego innych) kosztem dominujących nurtów społecznych – zdaniem culture jammerów wielu z ich dostawców bierze siebie za serio. Chociażby sami culture jammerzy mogą się stać ofiarą „zakłócania”, chyba że ich działania stają się równie ziinstytucjonalizowane i pozbawione humoru kiedy oryginalne obiekty zainteresowania culture jammingu.
• Rozbudzenie poczucia fascynacji najbliższym środowiskiem życia zainspirowane przez zamierzoną niejasność technik culture jammingu, które w założeniu mają wspierać umiejętność do samorefleksji i niezależnego myślenia.
• Ukazywać sprzeczności między wizerunkami ikonicznymi, praktykami bądź postawami, a realiami ewentualnie postrzeganym w charakterze odmowny aspektem danego przedmiotu, kto stanowi cel zakłócania. Działania takie wykonywane są często w sferze symbolicznej, wskutek „przechwytywaniu” („detournement”) elementów popularnej ikonografii.

„Przechwytywanie” funkcjonuje tu w charakterze nauka zawodu wyznaczający artystyczne, czy też społeczne działalność w którym wykorzystuje się te same środki, fragmenty czy też elementy ikonografii przedmiotu, dzieła sztuki, żeby uformować nowe utwór artystyczny, obiekt, którego opatrywanie sygnaturą często stoi w opozycji do znaczenia oryginału. Terminu „przechwytywanie” w podobnym znaczeniu używali członkowie Międzynarodówki Sytuacjonistycznej. Guy Debord, kto nazywał “przechwytywanie” „płynnym językiem ideologii” racja pisał o tej praktyce: „Przechwytywanie to odwrotność cytowania, powoływania się na akademicki estyma, jaki ulega nieuchronnie zafałszowaniu z chwilą, podczas gdy przekształca sie w cudzysłów: element wyjęty z kontekstu, unieruchowmiony, odizolowany od swej epoki – globalnego układu odniesienia – i od konkretnego stanowiska, trafnego bądź błędnego, jakie zajmował względem tego odniesienia. (…) Przejawia się w komunikacji świadomej tego, iż sama w sobie nie zawiera żadnej gwarancji, w zasadzie ostatecznej.”

• Prowokowanie do zaangażowania obywatelskiego a nawiązywania więzi społecznych.

Intecje culture jammerów wolno odróżnić (choć od czasu do czasu intencje się pokrywają) od artystycznego przywłaszczenia (które odbywa się na rzecz celów precyzyjnie artystycznych) a od wandalizmu (w przypadku, którego głównym zamiarem jest destrukcja), choć efekty działań wszystkich trzech aktywności są często trudne do odróżnienia. Niektóre prace street artowe ewentualnie inne działania wolno przelecieć do dwóch, a chociażby trzech z powyższych kategorii.

Spis “zagłuszających” polskich artystów i grup artystycznych

• Kolektyw Pif-paf
• Radykalna Przedsięwzięcie Twórcza

Przypisy

1. ↑
2. ↑ Guy Debord Społeczeństwo spektaklu, tłumaczył Mateusz Kwaterko, PIW, Gród nad Wisłą 2006.